Onder het genot van een kopje koffie geniet Jan van Beuningen van het mooie uitzicht dat hij heeft vanuit de hotelbar. Er is vannacht veel sneeuw gevallen, wat ziet dat er mooi uit. Binnen is het behaaglijk warm. Fem heeft wat houtblokken in de haard gedaan en zet een stuk taart bij hem neer. De gezellige zitjes en de mooie smaakvolle bar maken dat hij een gevoel van welbehagen over zich heen voelt komen. Zijn gedachten dwalen af naar Frankrijk waar hij en zijn gezin al jaren heen gaan om te skiën. En denkt terug aan die ene bewuste dag in de kerstvakantie.

Na een dagje skiën met het gezin ging zijn vrouw Juul met de kinderen terug naar het hotel om met de kinderen te gaan zwemmen. Jan ging nog even een afzakkertje halen in de Nederlandse après-ski bar, om vervolgens samen met zijn gezin te eten.

Jan, een charmante man van begin veertig is een opvallende verschijning. Met zijn lengte van een meter negentig, donker haar en een gebruinde teint van de winterzon, blijft hij nooit lang onopgemerkt. De sfeer zit er al aardig in als Jan binnenloopt. “Mag ik een biertje van je?” vraagt hij aan de barvrouw, Michelle.
Aan de overkant van de bar staat Ursula, een mooie vrouw van half in de dertig, die het niet zo nauw neemt met de liefde, en een broertje dood heeft aan trouw! “Waauw”, denkt ze, “die is van mij.” Ze weet precies hoe ze dat aan moet pakken. Ze bestelt twee shots aan de bar en loopt op Jan af. “Wil je wat van me drinken, kanjer?” Jan kijkt op en zegt: “Natuurlijk, dat sla ik niet af.” Hij voelt zich gevleid dat zo’n mooie vrouw hem aandacht gaf. Ze slaan de shots achterover en Jan bestelt er nog eens twee. Maar daar bleef het niet bij. Ze kwamen in een geanimeerd gesprek en de uurtjes verstreken.

“Zo, hier ben ik”, zegt Fem, zwaaiend met haar papieren in de hand om zijn aandacht te trekken. “je was wel heel ver weg”, lacht Fem. Enigszins geschrokken kijkt hij op. Hij was zo in gedachten verzonken dat hij zijn omgeving helemaal was vergeten. “Je wilt niet weten”, dacht Jan, “waar ik was met mijn gedachten.” Hij voelt zich een enorme klootzak ten opzichte van Juul en wil er ook alles aan doen om het weer goed te maken. Het is te kostbaar, maar dat zal niet zonder slag of stoot gaan.

“Dus onze VPO-methode spreekt je aan? Zou je dat ook willen gaan gebruiken?” vraagt Fem. “Ik heb het zo eens geobserveerd en het spreekt me enorm aan. Het is effectief en houdt iedereen scherp!” “Ja, goed hè?!”, zegt Fem, “simpel gezegd is het een variatie op logisch denken, wat in een ‘VPO-gat’ is gegoten, niets meer en niets minder. Zoals je ziet staat er op hun schort ‘denk aan je VPO’. En dat is juist de truc. Door zonder veel te zeggen, weet iedereen wat er moet gebeuren. Zie het met een knipoog, maar het werkt op een leuke manier en dat is waar het om gaat. Op www.vpo4u.nl kun je de gadgets bestellen, heel effectief voor iedereen.” Dan gaat Jan zijn telefoon af. Hij excuseert zich en neemt op….. “met Ursula………”