Het is nog héél vroeg in de ochtend, maar er is al volop bedrijvigheid in de keuken van het hotel. Het wordt een drukke dag. Als eerste ontbijt voor de hotelgasten. Dan vanaf elf uur een paasbrunch, die ook helemaal is volgeboekt. Daarnaast moeten er ook veel catering-opdrachten worden klaargemaakt. En als laatste wordt de dag afgesloten met een a la carte diner. Bas en zijn team hebben gister een goede Voorbereiding & Planning gemaakt, zodat ze vandaag de Organisatie goed op orde hebben. Alles loopt als een trein, als gepland. Iedereen werkt relaxed, waardoor er een goede sfeer is in de keuken. Zeker met deze topdrukte is dat van groot belang, voor iedereen.

De ontbijt sessie verloopt vlotjes. Om de paassfeer te verhogen heeft Fem een paashaas ingehuurd, die alle gasten een leuk paaspresentje geeft. Dit heeft al de nodige complimenten van de gasten opgeleverd. Daarnaast nodigt hij de jongste gasten uit om naar het speciale kinderpaashoekje te komen, gemaakt door Victoria, Paul en Olivier. Ze kunnen onder andere geschminkt worden als een paasbunny, zich lekker uitleven op een springkussen of zich laten vermaken door een ballonnen-clown! De kinderen zijn dolenthousiast en kunnen niet wachten om te gaan. Ook is er voor de kinderen een leuk presentje, die worden uitgedeeld door de kinderen van Fem en Bas. Ze zijn zo trots als een pauw, als ze zien dat ze de kinderen zo blij maken. Ook bij de paasbrunch is de kinderhoek geopend. Het is echt een feestje om iedereen zo vrolijk te zien, iedereen vermaakt zich van jong tot oud.

Dan roept de paashaas: “Sssst, even jullie aandacht allemaal! We gaan paaseitjes zoeken in de tuin. En wie het gouden, zilveren of bronzen ei vindt, heeft geluk. Die mag zich bij mij melden voor een extra verrassing. Tellen jullie mee af, van tien tot nul? Dan gaan we van start!”
Fem loopt langs de kinderhoek, ziet alle blije gezichtjes en denkt: “Dit is weer een groot succes, want kinderen blij, ouders blij. Zo simpel, maar het werkt altijd. Het was weer een goede VPO.” En ja hoor daar gaan ze. Gillend, joelend en vol enthousiasme rennen de kinderen de tuin in. Wat een leuk gezicht met al die beschilderde gezichtjes. Al snel vinden ze de eerste paaseitjes. Dan roept er een: “Ik heb het zilveren ei gevonden.” Het gouden en bronzen ei zijn wat beter verstopt. Iedereen zoekt door tot ook die zijn gevonden. De paashaas telt alle eieren om zeker te zijn dat alles is gevonden. “Anders worden jullie teruggestuurd”, grinnikt hij. “Ja hoor. Alles is er. Dit hebben jullie goed gedaan”, zegt hij. De vinders van de speciale eieren, zijn erg blij met hun extra verrassing en het feestje gaat nog even door tot alles is opgesnoept.

Evert loopt langs Christine. Hij plaagt haar door te vragen naar de status van Chrissie en haar nieuwe lover. Maar ze laat zich niet van de wijs brengen. Ze is blij met de drukte, waardoor er geen tijd is voor dit soort gesprekjes. Het is deze dagen echt flink aanpoten. Ze vraagt zich wel af waarom ze het zolang mogelijk voor zich wil houden. Maar ze heeft geen tijd om daar diep over na te denken, want de eerste gasten voor de paasbrunch komen er al weer aan.
Fem staat er op dat alles strikt volgens de VPO-methode verloopt, wat uiteraard niet ten koste mag gaan van de gastvrijheid. Het belangrijkste is dat iedere gast voldoende aandacht krijgt en het gevoel heeft dat hij of zij bijzonder is. En dat allemaal op het juiste moment. Je moet koste wat kost voorkomen dat de gast zich genegeerd voelt. Fem ziet bij collega’s regelmatig dat het bedienend personeel niet de juiste spirit heeft: ze kijken zonder te zien, hebben geen aandacht voor hun gasten. Of met een selectief groepje. Hierdoor wordt ongemerkt behoorlijk veel omzet gemist.

Ondertussen is de dag omgevlogen. Het is rond middernacht. De laatste gasten borrelen nog wat na in de bar. De hele dag is perfect verlopen. Ze hebben leuke complimenten gehad van de gasten. En aan de fooien te zien, waren ze meer dan tevreden. “Zo”, zegt Fem, “Volgens mij is het nu tijd voor onze paasborrel. Jullie hebben het dik verdiend! Bas en ik zijn erg tevreden over het verloop van deze dag. Proost allemaal!” “Aahh yes”, denkt Evert, “nu is Christine de mijne. Ik moet het weten.”