“Nou, kom maar op met je verhaal”, zegt Evert. “We kennen elkaar te goed om dit niet te delen. Ik wil het nú van je weten”, lacht hij. “Oké, oké”, zegt Christine, “ik had even tijd nodig Evert. Je weet van mijn vorige relatie, en hoe dat is afgelopen. Het vertrouwen in de mannen was helemaal weg, zoals je wel zult begrijpen. Dus ik wilde eerst echt 100% zeker zijn of dit wel een kans zou hebben.” “Ja ja, ik begrijp het”, zegt Evert ongeduldig, “maar voor mijn gevoel zit dit wel goed, je bent zo vrolijk, en je straalt helemaal Chrissie.” “Ik zal je vertellen Evert, wat mij is overkomen had ik een paar maanden geleden nooit durven te dromen. Dat zoiets bestaat… Ik heb hem ontmoet met carnaval bij Jan van Beuningen. We zagen elkaar en de vonken sprongen over. Onvoorstelbaar gewoon. Er is toen verder niets gebeurd. Ik was aan het werk. En Bart, zo heet hij, was met zijn vrienden carnaval aan het vieren. Iedere dag stonden ze er weer. Je weet wel, bij het uitgifte-luik naar buiten. We konden heel gezellig kletsen, voor zover het werk toeliet, maar hij heeft er vier dagen gestaan. Het voelde toen al vertrouwd en goed. Dus de laatste dag hebben we telefoonnummers uitgewisseld. Ik heb nog wel even gedacht “daar hoor ik dus niets meer van”. Ik vond het moeilijk om er vertrouwen in te hebben, na mijn laatste ervaring, snap je? Maar wat bleek, al heel snel belde hij. We hebben een afspraak gemaakt. En Evert, weet je, het is of we elkaar jaren kennen. Echt ik wist niet dat dit kon bestaan. Het voelt zo goed, zo vertrouwd, en ja we zijn helemaal in love.” “Wauw, wat een verhaal, het kan zo in een chicklit”, zegt Evert, “ik ben heel blij voor je Christine, ik gun jullie alle geluk!” “Dank je Evert.” Ondertussen gaat de telefoon van Christine: “Hé hallo lieverd”, en met een grote smile loopt ze weg…

Suzanne geeft Fem een update over de boekingen voor de komende tijd. “Kijk hier, ik heb weer een kraamborrel aangenomen.” “Wat leuk zijn die toch altijd. En er komen er steeds meer”, zegt Fem. “Ja, maar ook wel logisch. Het is net zo praktisch. Dan heb je al je kraamvisite in een middag gehad. Dat geeft een stuk rust in deze hectische tijd voor moeder en kind, die toch al aan de nieuwe gezinssituatie moeten wennen. En wat denk je van de vaders. Voor hen is het net zo goed wennen en dat wordt vaak vergeten. Ik ken vrienden die wel meer dan een halfjaar beschuit met muisjes aan het smeren zijn. Pfff, ik zou er niet aan moeten denken, een half jaar lang roze of blauwe muisjes…”, zegt Suzanne. Fem moet er om lachen hoe kittig Suzanne voor de vaders opkomt. “Het is maar goed dat steeds meer ouders hier voor kiezen”, zegt ze vastberaden. “Ja, maar ook steeds meer ouders regelen het wel goed hoor. Ze plannen de kraamborrel buiten de deur of gewoon thuis, net wat ze prettig vinden. En sommige gezinnen vinden het gewoon leuk om voor langere tijd van de kraamvisites te genieten”, zegt Fem, “Maar voor ons is de kraamborrel natuurlijk de beste optie.” “Helemaal mee eens”, zegt Suzanne, “Ach ik ben ook nog helemaal niet met kinderen bezig. Dus wie weet wat ik zou doen, als het zo ver is. Even verder met de planning. Ik heb ik veel individuele boekingen en een paar groepsreserveringen, waarvan een met een optie voor twee dagen. Het wordt weer een drukke tijd.”

Deze week gaan Fem en Bas verder met het uitzoeken van verlichting, gordijnen en vloerbedekking. Ze laten zich goed voorlichten. Er zijn zoveel nieuwe mogelijkheden en materialen op de markt. Het is echt de moeite waard om hier veel tijd in te steken. Het moet een mooie en tijdloze uitstraling hebben, voorzien van de nieuwste technologieën. Monique, de binnenhuisarchitect gaat ook mee. “Zo”, zegt ze, “Jullie hebben je VPO echt goed op orde.” Fem kijkt haar aan en lacht: “Ben jij ook al besmet met ons VPO-virus?” “Ja, ik hoorde het bij jullie zoveel dat ik nieuwsgierig werd en ik me erin ben gaan verdiepen. Dus ik heb de stoute schoenen maar eens aangetrokken en het ook gaan gebruiken. Het is inderdaad zo makkelijk. Zelfs mijn medewerkers beginnen er al mee!” zegt ze, “Goed voorbeeld doet volgen.” “En zo is het maar net”, zegt Fem.