Het was een fantastische tijd op de Veluwe, ze hebben met volle teugen genoten met z’n allen. De kinderen hebben zich geen minuut verveeld. Als het aan kleine Olivier had gelegen, dan had hij dag in dag uit, van ’s-ochtends vroeg tot ’s-avonds laat in het zwemparadijs doorgebracht. Maar hij is nog te klein om hem alleen achter te laten. Ze zijn wel iedere dag even geweest en dat vond hij prima, want de andere activiteiten vond hij stiekem toch wel erg leuk. Ook de beloofde fietstocht van Victoria over de Veluwe was een succes. Iedereen heeft van de mooie natuur genoten. Zelfs Boris vond het leuk.

Op het park zijn restaurants met diverse thema’s, zoals BBQ, pannenkoeken, een à la carte restaurant en natuurlijk de burgers met frietjes niet te vergeten. Fem en Bas hebben besloten om voor die paar dagen daar gebruik van te maken. Ze hebben ten slotte niet iedere dag vakantie. “Jippie, gaan we eerst naar het pannenkoekrestaurant, mam?”, vragen de kinderen in koor. “Ja hoor, dat is prima, maar … we gaan wel iedere dag naar een ander restaurantje. Afgesproken?” zegt Fem. “Afgesproken!”

De laatste avond hebben ze een tafel gereserveerd in het a la carte restaurant wat ook kindvriendelijk is. Het ziet er gezellig uit. De serveerster begroet hen vriendelijk en neemt de drankjes op. “Zal ik zo de kaart brengen”, zegt ze. “Ja, dat is goed”, zeggen Fem en Bas. Even later brengt ze de bestelde drankjes en geeft de menukaart. Ze proosten met elkaar op deze leuke week. Ze vinden het allemaal jammer dat het voorbij is en morgen weer naar huis moeten gaan. De kinderen zouden graag nog wat langer willen blijven. Fem en Bas genieten van hun kinderen. Wat zijn het toch schatjes. Misschien dat ze hier nog een keertje terugkomen in een volgende vakantie. Ze maken een keuze uit de kaart en willen gaan bestellen. Maar dat lijkt nog niet zo eenvoudig.

Ze zien verderop in het restaurant een groepje mensen binnenkomen. Er is daar wat consternatie. Zowel de gasten als het personeel is gespannen. Fem en Bas vragen zich af wat er aan de hand zou zijn. “Mag ik nog wat drinken mam?”, vraagt Paul. Ook de andere kinderen hebben nog dorst. “Ik loop wel even naar de serveerster om te bestellen”, zegt Bas. De serveerster verontschuldigt zich. “Het is even een beetje druk”, zegt ze, “deze groep gasten heeft niet gereserveerd. Maar het zijn vaste gasten op het park, dus zijn we aan het zoeken naar een oplossing.” “Oh, duurt het daarom allemaal zo lang?”, vraagt Bas. “Sorry, ik kom er aan”, zegt ze. Ze neemt de drankjes op en brengt ze naar de tafel. Ondertussen staat de manager zenuwachtig naar haar te wenken dat ze moet komen. “Ik ben nog met andere tafels bezig”,  zegt ze kribbig, “dit kan zo toch niet?!” “Wat denk jij? Dat ik zo een blik personeel open kan trekken?’ moppert de manager terug. “Dan had je deze groep niet moeten aannemen”, zegt ze, “het gaat ten koste van de andere gasten.” [de manager werkt nog niet zo lang op het park en is nog in zijn proefperiode. Het groepje heeft hem overbluft en weet niet goed met de situatie om te gaan]

Fem en Bas moeten lachen om de ontstane situatie en hoe de manager zich hier niet goed weet uit te redden. “Zo te zien hebben ze hier nog nooit van VPO gehoord!” analyseert Bas de situatie, “in ieder geval de manager. Het meisje, dat ons heeft bediend, heeft het redelijk goed onder controle. Zo zie je maar weer wat één persoon, en dan ook nog eens een leidinggevende, al kan aanrichten. Door zijn handelswijze brengt hij het hele team in de problemen. Hij sleurt hen als het ware mee in zijn chaos. Het gevolg is dat niemand meer naar behoren functioneert. Het heeft een impact op de hele organisatie, met als resultaat verlies van omzet en klanttevredenheid. Als het team volledig VPO-proof was geweest, zoals bij ons, dan had deze ondoordachte actie van de manager geen problemen opgeleverd. De ketting is zo sterk als de zwakste schakel. Jammer dat we nu geen tijd meer hebben voor het voorgerecht.”

“Ja jammer, maar anders wordt het echt te laat voor de kinderen, morgen moeten we weer vroeg op”,  zegt Fem, “weet je, mijn handen jeuken. Wat zou ik hier graag op inspringen.” “Ik weet het, niemand stuurt graag haar gasten weg. Maar aan de andere kant, er mag ook niets of iemand onder lijden. Op deze manier kost het meer dan je kunt verdienen. En met kosten bedoel ik ook de naam van het restaurant. Zo zie je maar weer dat onbekwaam personeel veel stuk kan maken. Een goede VPO-training is heel belangrijk. Kijk naar deze manager. Ik heb zo het idee dat hij zijn proeftijd hier niet zal afmaken”, zegt Bas, “als hij nou adequaat met de situatie was omgegaan, dus VPO-minded, was alles, zonder dat er ook maar iemand wat van had gemerkt, vlotjes verlopen. Dan had hij juist meer omzet gecreëerd. Hij had niet voor schut gestaan, wat ook niet onbelangrijk is.”

Bas, Fem en de kinderen hebben na lang wachten hun hoofdgerecht gekregen. Het was overheerlijk. Aan de keuken ontbrak het niet. De koks verstaan hun vak. Het toetje hebben ze niet meer genomen omdat het té laat was geworden. De serveerster verontschuldigde zich nogmaals. Fem geeft haar het adres van VPO4u.nl. “Op deze site moet je echt even kijken”, zegt ze, “en vergeet het niet om aan je manager te geven. Het zal hem veel stress en ellende besparen. En bovenal worden jullie er allemaal beter van. Kom anders eens een kijkje bij ons nemen. Dan kun je zien hoe het er bij ons aan toe gaat. Bijvoorbeeld bij een teambuildingsdag.” “Hartelijk dank, ik zal het doorgeven aan mijn baas. Misschien zien we elkaar sneller dan we denken”, zegt de serveerster, en nemen vervolgens afscheid.

Een goed VPO-team, door heel het bedrijf, kan heel veel onverwachte situaties probleemloos opvangen. Zo kom je niet voor verrassingen te staan.

VPO Voorbereiding, Planning & Organisatie dé weg naar succes!