“Zo, wat straal jij, het lijkt hier wel hoogzomer!” zegt Evert tegen Christine. “Vertel eens, wat is er gebeurd? Volgens mij ben je verliefd!” “Straks”, zegt Christine, “Het is een heel verhaal.” En ze loopt met een grote glimlach weg. “Ik ben nu toch wel heel nieuwsgierig wat je mij te vertellen hebt”, zegt Evert. “Later Evert”, roept ze nog na.

Het hotel is al helemaal in de Paasstemming. Victoria, Paul en Olivier de kinderen van Fem en Bas mochten de kinderhoek versieren. En het is erg gezellig geworden. “Dit kunnen wij niet nadoen”, zegt Fem en is trots op haar kinderen. De hotelgasten meneer en mevrouw Jansen, een wat ouder echtpaar, komen ook een kijkje nemen. Ze zijn vol lof. “Dat hebben jullie goed gedaan! Hier zullen veel kinderen van genieten en zich goed vermaken”, zeggen ze. De kinderen glimmen van trots door alle complimentjes.

Ondertussen zijn de kinderen buiten aan het spelen. Victoria spreekt meneer Jansen aan: “U heeft uw VPO niet op orde meneer Jansen!” “O ja, is dat zo?” vraagt meneer Jansen. “Ja”, zegt Victoria “anders hoefde u nu niet terug te lopen naar de auto om uw jas te halen.” “Kleine wijsneus dat je bent”, zegt hij en geeft haar een vriendelijke aai over haar bol. “Ik zal er in het vervolg aan denken Victoria”, en moet er hartelijk om lachen. “Ja meneer Jansen. Weet u, mijn vriendinnetje Fleur had er ook last van. Maar … dat is verleden tijd.”

“O ja, waar had jouw vriendinnetje last van? Daar ben ik wel benieuwd naar”, vraagt meneer Jansen aan Victoria. “Nou weet je, iedere dinsdag hebben wij gym op school. Als je dan niet alle spullen bij je hebt, mag je niet meedoen met de les. De juf is daar heel streng in, want anders is het einde zoek. Haar gymtas gebruikt ze ook voor de balletles. Hierdoor heeft ze vaak de verkeerde spullen bij zich. Je snapt natuurlijk al dat dit ook bij de balletles gebeurde.
Weet je wat ik toen heb gedaan? Met haar verjaardag heb ik haar een beker cadeau gegeven, met de tekst “Fleur denk aan je VPO!” Zo heeft ze iedere ochtend bij het ontbijt een geheugensteuntje. Natuurlijk heb ik haar uitgelegd wat VPO betekent, zoals mama het ook bij ons heeft gedaan:
Kinders, denk aan je VPO! Even logisch denken, wat gaan we doen vandaag, wat moet er gebeuren, wat heb je daar bij nodig en als laatste hoe gaan we het regelen. Voorbereiding, Planning & Organisatie. Nu zegt ze alleen nog maar “denk aan je VPO!”
Wij weten allemaal wat ze bedoelt. Dat heeft ze ooit geleerd van tante Noor en tante Siem. En wat denk je? Fleur vergeet niets meer en is er heel blij mee. Ze krijgt ook geen straf meer van de gymjuf.” “Nou, dat is heel lief en attent van je Victoria”, zegt meneer Jansen. “Ja, mama heeft het ons ook geleerd, omdat ze het druk heeft in de zaak en als wij onze VPO goed doen, scheelt haar dat heel veel tijd.” “Haha, wat ben jij een bijdehandje”, lacht meneer Jansen.

Met een grote glimlach en vol trots staat Fem op een afstandje toe te kijken hoe Victoria het verhaal van VPO zo overtuigend aan meneer Jansen vertelt. Ze mijmert ondertussen over hoe eenvoudig VPO in haar zaak en gezin is geïntegreerd: het is zo vanzelfsprekend geworden en het brengt  zoveel rust, ruimte, tijd en saamhorigheid. We houden elkaar scherp op een zó eenvoudige manier.

Ondertussen heeft Fem twee bekers gehaald voor meneer Jansen, wat het hotel als relatiegeschenk aan gasten weggeeft met de VPO tekst en het bedrijfslogo er op. “Ik denk, mijnheer Jansen, dat u hier niet meer onderuit komt”, zegt ze hartelijk tegen hem. “Daar ben ik zeer vereerd mee”,  zegt hij tegen Fem, met een knipoog naar Victoria. “Ik ga er zeker mee aan de slag. Wij zijn al wat ouder en moeten dus gedoseerd met onze tijd en energie omgaan, zodat we overal van kunnen genieten. Zoals je moeder zegt, Victoria, denk aan je VPO, logisch denken, wat gaan we doen vandaag, wat moet er gebeuren, wat heb je daarbij nodig en hoe gaan we het regelen. Ik denk dat dat ook voor ons kan werken.” “Dat weet ik wel zeker!” zegt Victoria ad rem.

Met een goed gevoel wandelt meneer Jansen terug naar zijn auto.