Fem gaat nog even terug in de tijd: Fijn dat alles zo fantastisch is gegaan bij Jan van Beuningen. Hij had haar gebeld en was zeer te spreken over haar team. “De carnaval was een groot succes. Dat een eenvoudige VPO-uitspraak je medewerkers zó scherp kan maken en vervolgens alles zo vlot loopt. Ik ben er heel blij mee, heel Nederland zou VPO moeten gaan!” zei hij. “Oh maar dat komt nog wel”, zegt Fem. “Ja, dat geloof ik ook wel”, zegt Jan. Ze nemen afscheid, Jan bedankt haar nogmaals voor alles. Ze houden contact beloven ze.

Christine krijgt een telefoontje van Bart. Ze is blij verrast, want ze had echt niet verwacht dat hij zou bellen. Ze heeft Bart in het Zuiden ontmoet met carnaval. Het was haar wel al opgevallen dat hij veel belangstelling voor haar had. Hij was continue bij het uitgiftepunt waar zij stond en bestelde alleen bij haar zijn rondjes. Ze hebben elkaar ook gesproken en het klikte gelijk. Het voelde anders dan anders en er dansten vlinders in haar buik. De laatste avond hebben ze telefoonnummers uitgewisseld, iets wat ze normaliter niet doet. Christine hoopte dan ook dat hij zou bellen, maar je weet nooit met mannen. Bart is een amusante, charmante man met een vriendelijke uitstraling. Hij is lang en slank, echt een mooie verschijning. Zowel van binnen als van buiten, iemand die je gelijk op je gemak stelt.

“Wat leuk dat je belt”, zegt Christine, met haar hart in de keel. “Ja, ik dacht ik waag het er maar op. Je blijft maar in mijn gedachten. Dus ik dacht ik trek mijn stoute schoenen aan en bel je om wat af te spreken. Ik zou je heel graag wat beter willen leren kennen. Tenminste, als jij er ook zo over denkt…” Haar hart maakt een sprongetje: Ja natuurlijk wil ze dat, maar ze onderdrukt haar enthousiasme. Niet te gretig reageren dacht ze. Ze denkt aan teleurstellingen vanuit het verleden. Alhoewel dit voelt zó goed, maar toch…  “Ja, dat lijkt me leuk”, zei ze. Ik werk in de buurt en voor jou maak ik tijd in de agenda. Dus zeg maar wanneer je kunt.”, zegt Bart. Ze prikken een datum en kletsen nog wat heen en weer. Ook nu ze allebei nuchter zijn, klikt het nog steeds erg goed. Met een grote glimlach staat Christine nog na te genieten.

Fem en Bas hebben vanmiddag een personeelsvergadering om de agenda voor de komende maand door te nemen. Er zijn veel boekingen voor het hotel, reserveringen voor het restaurant en veel partijen ingepland. Dit is vergelijkbaar met andere jaren, dus dat zal geen probleem zijn. Iedereen is op elkaar ingespeeld en ze hebben voor hetere vuren gestaan. Een bijkomstigheid is de renovatie van het hotel, waardoor hun VPO-kwaliteiten geprikkeld zullen worden om alles in goede banen te kunnen leiden.

“Wij willen graag up-to-date blijven met ons bedrijf”, zegt Bas, “we gaan het hotel in fases het hotel renoveren. Fem en ik zullen de komende tijd dus druk zijn met onderhandelen met de betrokken partijen. De grootste uitdaging ligt in het afstemmen van de diverse werkzaamheden die moeten worden gebeuren, waarbij de overlast voor ons en onze gasten zo min mogelijk is. In aanloop naar de renovatie, zullen wij regelmatig een ochtend of middag niet aanwezig zijn. Daarom vertrouwen wij op jullie om alles in goede banen te leiden. Chris stuurt alles aan. Natuurlijk zijn wij mobiel bereikbaar voor urgente zaken. Zijn er nog vragen?” Stef en Suzanne vragen wanneer de renovatie start. Dat is nog niet definitief bekend. Fem en Bas willen eerst een definitieve keuze hebben gemaakt met welke partijen ze in zee gaan en dan met hun een zo strak mogelijke planning maken, met zo weinig mogelijk overlast. Ze beloven hun team zo goed mogelijk op de hoogte te houden van alle ontwikkelingen en stellen hun betrokkenheid dan ook erg op prijs en vragen hun personeel ook ideeën voor de renovatie dan ook vooral te delen. En ze besluiten met zijn allen om er ook deze keer voor te gaan!