“Deze moest ik voor het personeel bezorgen”, zegt het meisje van de bloemenzaak. Het is een enorme grote bos bloemen. “Hier is het kaartje wat erbij hoort”, zegt ze. “Oh wat een leuke verrassing”, zegt Suzanne, “Is dat echt voor ons? Dankjewel hoor!” Nieuwsgierig maakt ze de kaart open. Wat leuk, hij komt van hotel-restaurant De Bonte Specht. Ze leest de kaart……

Bij deze willen wij jullie nog hartelijk danken voor het overnemen van onze overboeking. Wij hebben zeer goede respons ontvangen van de reisleider. De groep was erg tevreden over de ontvangst en het eten. Door jullie collegialiteit is de schade voor ons meegevallen. Het reisbureau geeft ons nog een tweede kans, daar de eerdere bezoeken naar tevredenheid zijn geweest. Natuurlijk mag een dergelijke fout niet meer voorkomen. Wij zijn dan ook erg dankbaar dat ze ons deze kans bieden. Wij zijn nieuwsgierig naar jullie VPO-methode en zouden graag met ons team een teambuildingsdag over dit thema willen organiseren.
Ook willen we jullie uitnodigen voor een lunch in ons restaurant, met het verzoek om onze werkwijze te observeren volgens het VPO-systeem, zodat we ons verder kunnen verbeteren in onze dienstverlening. Graag horen wij wanneer dit jullie schikt..

Met vriendelijke groet,

Sandra Boellens,

Hotel-restaurant De Bonte Specht

“Nou ja”, zegt Suzanne, ”wat een verhaal.”  Fem komt net aanlopen: “Zo, dat is een mooi boeket bloemen!” “Ja, mooi hè?!” zegt Suzanne, “hotel De Bonte Specht heeft hem laten bezorgen voor het personeel. Als dank voor de goede zorgen van de overboeking. Kijk deze kaart zit erbij. Moet je eens lezen………..” “Wat leuk”, zegt Fem. “Ja”, vervolgt Suzanne, “toen die groep hier was, vroeg de reisleider of hij de baas kon spreken. Wij vertelden dat jullie niet aanwezig waren die dag. Wij kregen mooie complimenten van hem omdat we alles zo goed voor elkaar hadden op zo’n korte termijn. Ik heb hem verteld dat wij volgens de VPO-methode werken. Dat VPO overal toepasbaar is, ongeacht welke branche. Hij was verbaasd, nieuwsgierig en had er nog nooit van gehoord, zei hij. Maar ik zie hier dat het de moeite waard is om ons hier ook in te verdiepen. Ik heb hem gezegd dat hij het beste contact op kan nemen met Siem en Noor. Dat zou hij doen. Ik heb hem ook verteld van de teambuildingsdagen, die wij hier organiseren. Ook vertelde hij het door te geven aan hotel De Bonte Specht. Volgens hem konden zij er ook nog wat van leren. En dat ze dan eventueel contact met ons zouden op nemen. En ta-da, zij willen ook aan de gang met de VPO-methode”, zegt Suzanne. “Ja, ik lees het”, zegt Fem, “zo te zien, zijn ze enthousiast en staan er ook voor open. Het is ook een goed idee van de lunch, die ze aanbieden”, zegt Fem, “dan kunnen we ze inderdaad observeren. Maar ook de receptie is belangrijk, want daar is de fout uiteindelijk gemaakt. Misschien moeten Siem en Noor er eens over nadenken om seminars te gaan geven. De laatste tijd komen we dit soort dingen in de horeca wel heel veel tegen. Er valt nog heel veel te verbeteren, en veel te halen”. Zeker in de horeca.” “Inderdaad”, zegt Suzanne, “en misschien is het ook wel een goed idee om ze een keer bij ons uit te nodigen, zodat ze ook ons kunnen observeren. Ze kennen de VPO-methode nog niet en wie weet hebben wij ook nog wel blinde vlekken in de organisatie.” “Dat lijkt me een prima plan”, zegt Fem, “ik zal het eens met Bas overleggen, wat hij ervan vindt.”

“Nou, ik ga gauw verder Suzanne, want de kinderen gaan de vierdaagse lopen. En ik moet nog even hun sportkleding pakken. Ze moeten om half zeven het sportpark zijn en vandaar vertrekken ze.” “Dat is leuk, maar ook ontzettend stoer”, zegt Suzanne, “ze zijn nog zo klein.” “Ja ik ben ook trots op ze”, zegt Fem, “ze hebben wel wat getraind met Bas, maar toch.” “Lopen ze alle vier de dagen?”, vraagt Suzanne. “We kijken het per dag aan. De intentie is er wel. Hun vriendjes en vriendinnetjes lopen ook mee. Dat geeft wel een extra boost natuurlijk en ze willen voor elkaar niet onder doen natuurlijk.” “Wens ze maar veel succes van mij!” “Dat zal ik doen ik”, zegt Fem.